29. "Pełnia"

"Pełnia"

Mam

 tak wiele rzeczy,

które przypominają mi

o Tobie.

Znam

mnóstwo melodii,

dzięki którym 

Cię widzę

w prostych

i pięknych słowach.

I gdy zasypiam,

wiem że jesteś

gdzieś blisko,

jakbym czuła Twój dotyk

na sercu.

Tak wiele wschodów

i zachodów słońca

przed nami,

Kochany.

Teraz już wiem,

bo nauczyłeś mnie,

że nie wszystkie 

dane nam będzie

spędzić razem.

Ale Ty jesteś.

Istniejesz.

I kiedyś

odważysz się mnie pokochać.

~Kate Moore

28. "Staruszek"

 "Staruszek"

Ostatnio widziałam staruszka.
Jego pomarszczoną twarz pokrywały szramy,
A szare oczy wpatrywały się w pomnik.
Ostatnio widziałam dłonie....
Jeżdżące mozolnie po zimnej tablicy,
Odczytujące wyryte w niej litery.
Ostatnio widziałam usta.
Z popękanymi, zaczerwienionymi kącikami,
Wypowiadające bezgłośnie nazwiska oficerów.
Ostatnio widziałam oczy.
Wypełnione gorzkimi, szklistymi łzami,
Które wychylały się spod ciężkich powiek.
Ostatnio widziałam czapkę.
Ściśniętą przez wychudłe, starcze palce,
Niedbale pogiętą, miejscami połataną.
Ostatnio widziałam staruszka.
Który w tym XXI-szym zawirowaniu
Oddawał hołd poległym.

~ Wiktoria Debra

27."Tchnienie"

"Tchnienie"

Zamknij swe oczy

i pomyśl

o czymś miłym.

Wyobraź sobie

w swym 

nienagannym umyśle

jak latem

ptaki ćwierkają,

a usta me

koloru fuksji

pociesznie śpiewają.

Nie bój się już,

nie potrwa wszystko długo,

każdy oddech tu

to tylko krótka chwila.

Nie płacz zbyt mocno

nad losem swym.

Spójrz na mnie

po raz ostatni,

pozwól,

dotknąć swej twarzy,

a później odejdź,

nie pozostawiając

nawet pocałunków,

bym mogła

choć istnieć. 

~Kate Moore

26. "O motylu, co nektarem objeść się chciał"

 

"O motylu, co nektarem objeść się chciał"

Motyl spijał słodki nektar kwiatowy
Na łące skąpanej w słonecznych promieniach
Po jakimś czasie, wonią słodką upojony,
Zatapiał się w swoich dawnych wspomnieniach
Gdy wiatr wiał i nie szło niczym brzucha napełnić
Bo skrzydełka motyle na wiatr za słabe
Nie zapewniały mu przydatnej zwinności
W efekcie czego mógł zostać zjedzony przez żabę
Schował się wtedy w ciepłym pomieszczeniu
Czekając na półce w niewielkim sklepiku
Po oderwaniu wzroku od okna szarego
Zauważył, że było tu kwiatów bez liku
Raj istny! Wszędzie rośliny barwne
Na wyciągnięcie jego zgrabnej nogi
Zleciał nieco wyżej, a tam, dosłownie wszystko
Kwieciem usłane- od sufitu, do podłogi
Zauroczony widokiem niecodziennym
Przysiadł na jednym z płatków kolorowych
Skoczył prędko, chcąc się zanurzyć
W pyłku słodkim- od nóg, do głowy
I wtedy rozczarował się owad wielce
Gdy pręcik go uderzył plastikowy
A morał z tej bajki bardzo ważny-
Że nawet kwiat sztuczny jest kolorowy

~ Wiktoria Debra 

25. "Ty"

"Ty"

Oddycham
powietrzem ostrym
 i stoję
na górze wysokiej.
Kwiaty
znów mówią,
Ptaki
śpiewają,
A świat 
nauczył się być światem.
W kręgu marzeń
Ciebie odnajdę,
Jak nazywasz mnie
swoją,
choćby świat
mnie wyśmiał powtórnie.
 Zostawiam ślady,
a w nich widzę Ciebie,
jak w każdej twarzy
mi znanej.
 Spoglądasz
na mnie
błękitem swych oczu
i przyszłość
w nich zawierasz.
Reszty nie ma.

~Kate Moore

24. "Moja część nieba"

   

"Moja część nieba"

czerwone gwiazdy pokryły

skrawek jasnego nieba

niby mojego nieba?

owszem, mojego nieba

niczym szalonym wojownikom

wygranej tylko im trzeba

trzeba mojego nieba?

trzeba mojego nieba

strzelają kulami jasnymi

gdy zajdzie taka potrzeba

czy do mojego nieba?

tak, do mojego nieba

przyczepiają czerwone sztandary

gdzie tylko jeszcze ich nie ma

tam, do mojego nieba?

nie, tam, do ich nieba

ale ja się rozglądam

mam z tym wielki dylemat

czy szukam oczyma ich nieba?

nie, szukam swojego nieba

i nawet zmiana na mapach

czy oficjalny schemat

nie zabiorą mi nieba?

nie zabiorą mi nieba

~ Wiktoria Debra 

 

23. "Udając"

"Udając"
Stoję 
przed lustrem
nie znając 
zupełnie
swych cech,
zrzucając,
sztuczny wygląd
 udając 
tego samego przybysza,
którego
nie znam.
Widzę ten świat
tak bardzo kolorowy,
sztuczny,
zbyt głośny, 
przytłaczający,
że aż mi się kręci w głowie.
Spoglądam na niego
i widzę 
jak kłamie,
drwi
i przeklina !
Widzę też ludzi
te uśmiechy
takie od niechcenia,
zamykam się w sobie
i czuję się dziwnie.
Żyję 
tu tyle lat 
wśród tego świata,
lecz wciąż,
niestety,
go nie znam.

~Kate Moore